Onun gülüşü başka..
Özlemek ne kötü şey…
Seven insan vazgeçmez.
Önce hayaller ölür, sonra insan.
Sonuç; ben şair oldum sen şiir..
Ben, yine sana. ben, hâlâ sana.
Sonra bi gülümsedi, ben iptal.
En çok kokusu özlenirmiş.
Sonra dinle aynı şarkıyı, defalarca.
Hiç nefret ede ede sevdiniz mi?
İçinde sen olan her şeyi sevdim ben..
Sen benim ait olduğum yersin..
Gece olunca bir sessizlik, sensizlik..
Bana kimse değil, sen lazımsın..
Gülünce nasıl seviniyorum güldün diye..
Seni anlatıp duruyorum insanlara.
Gittikçe sıradan biri oluyorsun, o yüzden lütfen gitme!
Bu dünyada beni bir kaç kişi anladı onlar da yanlış anladı.
Marifet sarılmakta değil, sarılıp bırakmamakta.
Hayat yaşadığın kadar güzel, sevdiğin kadar özel..
Ne tam anlayabildin beni, ne de tamamlayabildin.
Gözler ne renk olursa olsun, göz yaşları hep aynı renktedir.
Dünyanın en güzel gülüşünü ona vermişler sanki.
Kaybetmekten korktuğum ne varsa kaybettim ben.
Çünkü öyle güzel baktı ki, gökyüzünü gözlerine sığdırmıştı.
Sen gelmek isteseydin, o sokakların hepsi bana çıkardı.
O değil de benim uzaklara gitmem lazım, çok uzaklara.
Yan yanaydık. Ve şehir böyle mucize görmemişti.
Benim yaşayacağım ne varsa, seninle olsun istiyorum.
Bir gün kendimi duâmı yaşarken bulacağım, inanıyorum.
Hobilerim arasında yalnızlık, üşengeçlik ve uyumak var.
Tam ona yazacakken, onun bana yazması..
Çok tatlı. Birbirini seven insanlar nedense hiç anlaşamaz.
“Alıştım artık” cümlesi çok umutsuz değil mi ya.
O sustu. Ben sustum. Bir daha hiç konuşmadık.
Müzik dinlemeyen insanlar var.
Sahiden onlar insan mı?
Özlediğim biri var ama yapabileceğim bir şey yok.
Bir daha kalbim öyle atmayacak.
İmkanı yok bunun.
Ve bir gün benden şikayet ettiğin ne varsa özleyeceksin.
Sen bana geldiğinden beri ben kendime gelemedim..
Seni sevdiğim kadar kimseyi sevmedim ben.
Sen gidersen ben de çok kalmam zaten..
Herkes kendi derdinde, ben de senin..
Ne yaşadıysam içime attım. İçim öldü sen ölmedin..
Üzülmeni istemem ama mutlu olmanı da istemiyorum.
Yanında olamasam da hep seninleyim..
“Kendine iyi bak” demişti bakmadım, bakamadım..
Güvenmiyorum, iyi niyetiniz bile kötü.
Baya baya gideceğim günler gelecek bu şehirden.
Biz uzaktan sevmelerde birinciyiz.
Ve maalesef, gönül talan. Anlarsın.
Ama geç olur, hem de çok geç.
Allah biliyor ya, güzel sevmiştim.
Bir kadına huzur ver, o da sana dünyaları versin.
Çünkü her bir yanım, aşık her bir yanına.
“Kısmet değilmiş” diye diye ömrümüz bitti.
Zorlayınca olmaz, nasipse olur.
En güzel kavga sarılınca bitendir.
Amma velakin, her şey nasip.
Yanlışım varsa, yanlışın vardır.
Unutmak! İşte en iyi intikam!
Sıfır beklenti, sonsuz mutluluk.
Gitmek lazım. Her şeyden, herkesten.
İlahi adalette zaman aşımı yoktur!
Seni senden çalan insanlara bağlanma.
Git, varsın seni eller mutlu etsin.
Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olur.
Ne kadar da fakirdir sabrı olmayanlar.
Dert, daima insana yol gösterir.
Kısa ve öz; Canımı yakanın, canı yansın!..
En büyük servet itibardır.
Zorsa sev, ama sevmiyorsa zorlama.
Bir şey olacağı yok, ama insan bekliyor işte.
Kitap yalnız kalmış adamın dostudur.
İnsanın ucuzu, insana pahalıya mal olur!
Günün tavsiyesi, sevmekten vazgeçmeyin!
Adaletin bulunmadığı yerde, herkes suçludur.
Her şey büyümemiz içinmiş onu anladım.
Birden aklıma geliyorsun sonra uyu uyuyabilirsen..
Bu hayatta yaptığım en doğru şey, seni sevmek.
